
![[ Rysunek ]](clubs.gif)
![]()
| Bez polskich liter | Standard ISO 8859-2 |
Są trzy rodzaje kijów golfowych: drewna (woods), żelaza (irons) oraz puttery (putters).
Drewna dzielą się na drewna faiway'owe oraz drivery (drivers). Służą one do dalekich uderzeń. Najdalszy zasięg mają drivery używane do strzałów z obszaru tee.
Żelaza mają mniejszy zasięg od driverów i służą do strzałów na mniejsze odległości oraz do celnych uderzeń, gdzie dużą rolę odgrywa dokładnosć.
Puttery zaś służą do gry na greenie.
![]()
![]() |
Możemy dokonać podziału drewien ze względu na materiał,
z którego są wykonane. Tak więc są drewna metalowe (trochę dziwnie brzmi,
ale tak jest...), drewniane oraz z tworzyw sztucznych. Metalowe i z tworzyw
sztucznych pozwalają na posłanie piłki na większą odległość, przy czym
metalowe mniej się niszczą podczas eksploatacji. Drewna są najdłuższymi
ze wszystkich kijów i służą do uderzeń z obszaru
tee lub z fairway'u.
Drewna, tak jak żelaza, mają różne długości i różne kąty nachylenia lic główek. Te o wyższym numerze mają bardziej nachyloną główkę, niż te o niższym. A im wyższe jej nachylenie, tym piłka leci bardziej stromo i bliżej upada. Drewna o niższych numerach są trudniejsze w użyciu, lecz pozwalają posłać piłkę na większą odległość Tak więc na przykład kij 3-D (3-W) pozwoli na dalsze uderzenie, niż kij 5-D (5-W), lecz strzał będzie trudniejszy i mniejsza precyzja. Kije różnią się także elastycznością trzonka. Są trzonki giętkie, jak i trzonki sztywne. Zasada jest taka, że im uderzenie gracza jest wolniejsze, tym bardziej giętkie powinny być trzonki jego kijów. Takie zalecane są dla juniorów oraz kobiet. Kije o sztywnych trzonkach przeznaczone są raczej dla doświadczonych graczy. |
![]()
![]() |
Sa dwa główne rodzaje kijów żelaznych:
Wybierając kij należy zwrócić uwagę na długość trzonka. Zmienia się ona bowiem wraz z kątem nachylenia lica główki. Kije o mniejszym nachyleniu, używane do dalekich uderzeń, posiadają dłuższe trzonki, niż kije o większym nachyleniu, które służą do uderzeń, przy których liczy się przede wszystkim celność. Należy zauważyć, że kije o mniejszym nachyleniu lica główki nie tylko niosą piłkę dalej, lecz także po upadku ta toczy się na większą odległość. Jest to spowodowane nie tylko innym kątem upadku, lecz także mniejszą rotacją wsteczną nadaną piłce przez kij. Żelaza numeruje się od 1 do 9 (czyli 1-Ż (1-I), ... , 9-Ż (9-I) ) (w nawiasach oznaczenia angielskie). Im większy numer, tym większe nachylenie lica i mniejsza długość trzonka. Każdy kolejny kij jest dłuższy od poprzedniego o 12.5 mm i jest oznaczony numerem na spodzie główki. Żelaza 1 i 2, zwane żelazami rozpoczynającymi lub dawniej cleeks, przeznaczone są raczej dla graczy zaawansowanych. Dodatkowo używa się żelaz PW, czyli pitching wedge, które mając nachylenie lica główki większe od 9-Ż, służą do strzałów na odległość do 100 m na green. Ostatnim rodzajem żelaz jest sand wedge do uderzania piłki z piasku w bunkrze. Kij taki ma mocno nachylone lico główki i jest oznaczany jako SW. |
![]()
Putter jest kijem służącym do wbicia piłki do dołka z obszaru
green'u. Puttery mogą mieć różną budowę i wygląd. Na przykład niektóre
są tak wykonane, że dłonie poprzedzają główkę podczas uderzenia.
Różnią się one także długością i ciężarem. Cięższych używa się na wolniejszych
greenach. Zwykle kobiety i juniorzy używają kijów lżejszych i krótszych.
|
![]()
![]()
![]()